විහඟ තුඩු
විහඟ තුඩු පෙම් බිද
ඉකි ගසන නිහඬ රාත්රිය …..
ඔබ ද මා මෙන් දුරස් වී යයි
අහිමි ගීයක අරුත මෙන් …..
සරසවිය විය ඔබ, මට
මා හිමි කවිය තනුවක ලයින් …..
කිම් ද ඒ නුඹ මට
අහිමි ද ගඟන සඳු ලෙසින් …..
නුබ මෙන් වියෝ දුක
සිතුවිලි දමක පැටලී
ගලන ගඟුලක, ගල්පර
බාධක දිවියට තතු කියනා …..
දිනක, මලානික නෙතු අග
පිබිදෙන කඳුලු කැටයකි …..
කිම් ද ඒ මා විය හෑකි
නුඹ ද එහි ලය වී
සදනු මැන, ගයනු මැන,
ජීවිත ලයේ ගැස්ම මෙන් …..












Social