විහඟ තුඩු

විහඟ තුඩු පෙම් බිද

ඉකි ගසන නිහඬ රාත්‍රිය …..

ඔබ ද මා මෙන් දුරස් වී යයි

අහිමි ගීයක අරුත මෙන් …..

 

සරසවිය විය ඔබ, මට

මා හිමි කවිය තනුවක ලයින් …..

කිම් ද ඒ නුඹ මට

අහිමි ද ගඟන සඳු  ලෙසින් …..

 

නුබ මෙන් වියෝ දුක

සිතුවිලි දමක පැටලී

ගලන ගඟුලක, ගල්පර

බාධක දිවියට තතු කියනා …..

 

දිනක, මලානික නෙතු අග

පිබිදෙන කඳුලු කැටයකි …..

කිම් ද ඒ මා විය හෑකි

නුඹ ද එහි ලය වී

 

සදනු මැන, ගයනු මැන,

ජීවිත ලයේ ගැස්ම මෙන් …..