කාලකණ්ණියෙක්!

ටක්.. ටක්.. ටක්..
ටක්.. ටක්.. ටක්..
තප්පර කටුවේ සද්දය
අහපු කාලයක් තිබ්බා..
දැන් කෝ.. ඒකට කාලය!
ඒ කාලේ නම් කොහොම ද?
කනවා.. බොනවා.. නිදියනවා..
ඒ හැටි වැඩකුත් නැත්නම්,
ඔන්න ඔහේ නිදියනවා..
රෑට රෑට අර ඈතින්
දඩ බල්ලන් උඩුබුරනවා..
සාගින්නට අඬන එකෙක්
හීන් සැරේ පණ අදිනවා..
මිනී වලේ ඉහ ඉද්දර
බලුගැත්තන් ගී කියනවා..
ඇහුනා, නෑහුනා.. ගානට,
ඔන්න ඔහේ නිදියනවා..
වෙනදා වාගේ ඕං අදත්
දොරකඩ බලු ගඳ ගහනවා..
මැක්කෝ කනවා තමයි උනත්,
මට සුපුරුදු වැඩ තියෙනවා..
ඔහොම ඉදල එක දවසක්,
රෑ හීනෙන් මට පේනවා..
නාකි වෙච්චි, දරු පැටියෙක්!
මගේ සොහොනට දෙස් තියනවා..
තිගැස්සිලා.. අවදිවුණේ..
නිදාගනිපු එකා නෙවෙයි
කාලක්ණ්ණියෙක්!
තව එක,
කාලකණ්ණියෙක්!
එකෙක්, දෙකෙක් මේ වාගේ..
හරිම අහම්බයක් තමයි,
මොකද මන් දා.. දන්නේ නෑ..
කාලකණ්ණියෙක් වෙනවා..
කාලකණ්ණිකම මොකක් ද?
කියල ද, දැන් ඔය අහන්නේ..
මට සතුටුයි! ඒත් දුකයි!
උබ තාමත් යහතින් එක,
කාලකණ්ණිකම කියන්නේ..
හැමදාමත් මට පේනවා..
ලෝකය කැරකෙනවා.. නෙවෙයි!
කව්ද ඒක කරකවනවා..!!
ලෝකේ කව්ද කරකවනවා..!!

~ ලාල්