පාසලෙන් සරසවියට..

මතකද මුලින්ම අපි පාසල් ගියපු දවස?මට නම් තාමත් මතකයි. අවුරුදු ගාණකට කලින් ,එදා තැබූ ඒ පියවර අපිව මෙතෙක් දුරට ගෙන ආවා.අවුරුදු 13ක ඒ සුන්දර පාසල් කාලය කිසිවකුට අමතක නොවන බව නිසැකයි.මන්දයත් ඒ කාලය තුල දුක,සතුට ,යාලුකම, සහෝදරත්වය, කඳුල , සිනහව ..මේ හැමදේම කැටිවී තිබෙන නිසාවෙනි. එදා ඒ අපි වාඩිවුන ඩෙස් පුටු, සෙල්ලම් කරපු පිට්ටනිය දකින විට හිතට දැනෙන හැඟිම වචනෙන් විස්තර කරන්න අපහසුයි.අපේ ජීවිතය මෙවැනි සුන්දර මාවතකට හැරෙන්නට අපේ ගුරුමෑණිවරු පියවරුන්ගේ කැපවීම විශාල පිටුවහලක්  බවට පත්වුනා.

කෙසේ හෝ වෙරදරා අපි සරසවියට ආවේ දහසකුත් බලාපොරොත්තු හිත ඇතුලේ පුරෝගෙන බව සියල්ලෝම එක සැනින් පිලිගනීවි.ඇත්තටම සරසවිය අපි හිතුව ආකාරයේමද? ඔබගේ මුවගට සිනහවක් නැගුනා නේද?

Exam, Presentations, Assignments  මතක් වුනා නේද? ඇතැම් විට සරසවිය ඔබ සිතුව විලසම වෙන්න ඇති.ඇතැම් විට වෙනස්ම ආකාරයේ වෙන්නත් ඇති.කෙසේ නමුත් පාසලෙන් සරසවියට එන අප සැම පිලිගතයුතු කරුණක් ඇත.එනම් සරසවිය යනු පාසලක් නොවන බවයි. රට වටින්ම,විවිධ සමාජ තරාතිරම් වලින් සරසවියට එන කොල්ලො කෙල්ලො සරසවි ගේට්ටුවෙන් ඇතුලට ආ විට එකම පවුලක්,එකම සහෝදර කැලක් විය යුතුය.එකෙක් වෙනුවෙන් සියල්ලන්ම සිටිය යුතුයි.එකෙක්ගේ දුක, කඳුල සියල්ලන්ටම දැනිය යුතුය.විෂයක් අසමත් වෙන්න යන කෙනාව ගොඩගත යුතුය. ඉගෙනුම් කටයුතු මූලික විය යුතු වුවත් සරසවිය යනු ඉගෙනුම පමණක් නොවන බව මතක තබාගන්න. මන්ද කවදා හෝ අපිට මතක තියෙන්නෙ යාලුවො එක්ක එකතුවෙලා  සින්දුවක් කියලා විනෝද වූ අවස්ථාවන් මිසක් laptop එකේ  code එකක් ගහපු හැටි නෙවෙයි. විඳින්න ඒ සුන්දරත්වය.යන්න තිබෙන events වලට.පෙන්නන්න තමන්ගේ තියෙන හැකියාව.හැබැයි සැමවිටම තමන්ගේ සීමාවේ සිටීමට මතක තබාගන්න.

තවත් වැදගත් දෙයක් සඳහන් කල යුතුය.එනම් මෙහි ඇති අසීමිත නිදහසයි. ඒ කාලේ වගේ ගෙදර අම්මලා තාත්තලා  අපි ගැන සොයන්නෙ නෑ.මේක හොඳයි මේක නරකයි කියල තෝරා බේරාදෙන්න  කවුරුත් නෑ.අවුරුදු 22,23ක් වුන ළමයි විදියට හොඳ නරක තේරුම් ගෙන තමන්ගේ සීමාවේ සිට නිදහස භුක්ති විඳීමට පුරුදු විය යුතුය.එසේ නොවි නිදහස අනිසි ලෙස භුක්ති විඳින්නට යාමෙන් විශාල හානියක් තමන්ගේ ජිවිතයට සිදුවිය හැක. දෙයක් සිදුවු පසු දුක්වෙලා පලක් නොමැත.හොඳට මතක තබාගන්න, ඔබව විශ්වාස කර ඔබට නිදහස දුන් අම්මා තාත්තාව රැවටීම මුලු ජීවිත කාලයටම ඔබට පලදෙන පවක් බව.

සැමවිටම දෙයක් කිරීමට පෙර දෙපාරක් සිතන්න පුරුදු වන්න.තමන් ගැන සිතන්න.අන් අය ගැනත් සිතන්න. තමන්ට ආදරේ කරන්න.අන් අයට ආදරේ කරන්න.තමන්ගේ සරසවි මෑණියන්ට ආදරේ කරන්න.කවදා හෝ තමන් සරසවියට සමුදෙන දවසට ,ආපසු හැරී බලා සිනා සී යන්න පුලුවන් ,හොඳ පෞරුෂත්වයක් සහිත කෙනෙකු බවට පත්වන්න සැමවිටම උත්සාහ කරන්න.